Wakacyjny projekt: zbudujcie z dzieckiem własną grę

Wakacje mają dwa miesiące i jeden powtarzalny problem: „mamo, nudzi mi się". Zwykle kończy się on kolejną godziną przewijania telefonu.

Jest inna opcja. I wcale nie wymaga, żebyś sam(a) umiał(a) programować.

Usiądźcie razem i zbudujcie własną grę. Nie z gotowca ani z bloczków, tylko prawdziwą grę w Pythonie, tym samym języku, na którym stoją aplikacje, które znacie. Zaczynacie od pustego pliku i pierwszej linijki, a krok po kroku na ekranie zaczyna się dziać coś, co napisaliście SAMI.

Dlaczego razem?

Bo to działa na dwa sposoby naraz. Dziecko uczy się czegoś konkretnego i widzi efekt od razu, nie po roku teorii. A Wy spędzacie czas przy jednym stole, nad jednym celem, zamiast każdy w swoim ekranie.

Tak to działa: zaczynacie dla dziecka, a często sami się wciągacie.

Jak zacząć, konkretnie

1. Zacznijcie od razu w przeglądarce. Nic nie musicie instalować. Wchodzicie na Podstawy Pythona i już od pierwszej lekcji piszecie kod, który uruchamia się na miejscu. Pierwsze lekcje za darmo, bez logowania i bez karty.
2. Uczcie się razem, od początku, niezależnie od tego, ile sami umiecie. Chodzi o wspólny start, nie o to, kto wie więcej.
3. Gra to cel, do którego dochodzicie. Gdy ogarniecie podstawy języka, przygotujecie komputer (krok po kroku, jest film) i ruszacie ze Snake, budując pierwszą prawdziwą grę.
4. Umówcie się na godzinę dziennie. Jedna lekcja to jeden mały, działający krok.

Nie musicie skończyć w tydzień. Chodzi o to, żeby na koniec wakacji było coś Waszego: gra, którą dziecko pokaże znajomym i powie „to ja zrobiłem".

Nieważne, czy dziecko ma 12 lat, czy Ty 40. Uczycie się prawdziwego Pythona, od zera, we własnym tempie. Nastolatek woli działać sam? Zobacz pomysł na wakacje dla nastolatka. Kto za tym stoi?